"popülizm" çekicidir ama, çekiciliği düzeyinde yanıltıcıdır ve gerçeklerden uzaklaştırıcıdır. ""popülizm"den muhalefet de, iktidar da payını alır ve gerçeklik arada kaynar gider.
muharrem ince'nin chp'den cumhurbaşkanı adayı olmasıç chp seçmenlerini sevindirmiştir ve bu güzeldir. kendi adayını çıkaramayan chp iyice küçülürdü. chp, genellikle "popülizm"e uzak durmuştur ve bu da doğru bir yaklşımdır. "popülizm"de, hızla, siyasi belirsizliğe kayma ve ilkesizliğe varış zorunlu değilse de kaçınılmazdır. muharrem ince bıçağın sırtında yürümesini başarıyor. muharrem ince'nin eniyi yaptığı: sizdenim, sizin için varım duruşudur ve bu da önemlidir
muharrem ince cumhurbaşkanlığı nasıl oluru bilmiyoruz. muharrem ince'nin de "kervan yolda düzülür" esnekliğinde olacağı kaçınılmazdır. bu durum, muharrem ince için eksi olarak yaşanacaktır. nasıl bir türkiye konusunda, muharrem ince'den, derin anayasal öneriler/tasarımlar, iktisadî yenilikler öngörücü hedefler beklemek yanlış olur. muharrem ince "popülizmi"nin ortaya çıkış: akp'yle derinleşen ve değişmezleşen yanlış ve kötü türkiye yönetimine tepkidir. tepki, her durumda "popülizm"in temelidir.
türkiye'de bayağı köklü ve değişmez bir öfke seli vardır. muharrem ince o taşkın selllerin yönlendirdiğinden çok, o selleri denetleme yönünde götürüyor "popülizm" siyasetini. muharrem ince sürekli: korkmayalım, kötü yönetimi oylarınızla aşarız ve kötü yönetimi sonlandırırız iyimserliğini yükseltiyor. doğaldır ki, muharrem ince'nin bu "öçalıcı olmayan" ya da "kinlenmeyi" okşamayan siyasetinden "huzursuz" olanlar çokça var.
"bu oyunun içinde olmayacağız" diyerek temiz kaldıklarını ve "günahsız" yaşadıklarını varsayanlar için muharrem ince'ye uzaklık anlaşılır.
"bizi yanıltıyor" ya da "yanlış yönlendiriyor" diyerek muharrem ince'ye yaklaşmayanlar da var. muharrem ince'ye uzak duranları da iki küme olarak düşünmek gerekir. birinci kümede, chp'den kesin, kararlı ve açık siyaset bekleyen ulusalcılar var. ulusalcı saymadıkları akp'yi de, her türlü ulusalcı karşıtlığını kapsamayan siyasilikleri de açıkça karşısına almayan bu birinci kümedekiler, meral akşener adaylığında, sakin liman bulduklarını düşünenler oluyor. bunlar var ve nicelikleri nedir seçimden önce bilemeyeceğiz çünkü açıkta ve muharrem ince adaylığına tepkilerinde sesli, örgütlü değiller. muharrem ince "popülizmi"ne uzak duran ikinci kümedekiler de, büyük "idealler/ütopyalar" adına, chp'den hep uzak durmuşlar oluyor. onlar da, adayları selahattin demirtaş'a güvenle öfkelerini yüce biçimde gösterdiklerini varsayıyorlar ve gösteriyorlar.
saadet partisi öfkesiyle iyi parti öfkesi nasıl gelişiyor ya da kendini gösterecek gücü nedir?
akp'nin içinde olması gereken tepkiyi bastırmak, 2002'den bu yana yönetilebildi. akp içinden kopanları kitleselleşmeye varmadan ya da çoğaltmayı önleyici biçimde akp dışına sürdüler. adları unutulan niceleri var. ne onların birlikteliğine fırsat veriliyor, ne de bağımsız açıktan akp eleştirisi yapmalarına olanak var. bunların çoğu sessizce kıyıda unutulanlardır. arada sesini yükseltici olacakları da akp içinde eritmeye çağırıyorlar. akp dışından akp'den oy kaydıracak olanları da, benzeri biçimde, akp içinde eritiyorlar. enson, bu konuda mhp'yle ilişkilerini bu seçimlerde yaşayacağız.
kısacası, akp yönetimi, içinden dışından akp'den oy kaydıracak olanları hep etkisiz kıldılar. iyi parti, beklemedikleri biçimde ortaya çıktı ve akp karşıtlığında akp içine çekilemeyeceklerle çekilemeyenler olarak seçimlerde yeralacak. ip, tarihte, benzeri çokça olan, tek seçimlik parti midir; yoksa, akp'ye karşıtlıkta akp'yle olmak istemeyenlerin yığıldığı geleceği elverişli bir siyasi sığınak mıdır?
siyaset, önce program, sonra kitlesellik ve sonunda sürükleyici önderliktir. türkiye'de, başta önder, kitlesellik ve program en sonda olmak üzere biçimlenir siyaset. 24 haziran seçimleri yolunda da önderler var, kitleler canlı ama, siyasilerin "program"ı nedir bilmiyoruz. akp ve hdp için de "program" eksikliği açıktır.
16 mayıs 2018, college station, texas.
