korku ve korkutmacanın hangisi kazanacaktan önce, korku ve korkutmacanın seçimle de sonlanmayacağını bilmek gerekir. akp'de korku açık ve belirgin. yoksa, abdullah gül, bülent arınç, ahmet davutoğlu adlarına karşı huzursuzluk olur muydu? ortak adaylı seçim korkusundan çok, akp'den oy çalabilecek adayların olması akp-mhp birlikteliği için korkutucu olmaktadır. korkunun özü ise dar çevrede biliniyor olmalıdır: cumhurbaşkanlığı seçimini de, tbmm'de çoğunluğu yitirmek de olasıdır ve o durumda yükselecek "adalet" istemenin neleri getireceği bugünden bilinemez. akp'nin korkusu olmasa akp için bitik ve akp'den koparacakları akp karşıtlarınca beklenen düzeyde olmayacak gül, arınç ve davutoğlu'nu korkutmacaya neden gerek duyulsun?
akp için gül, arınç ve davutoğlu'nun korkutucu olması, akp karşıtlarının, o adaylarla seçime gitmesini gerektirmez. bu durumda, sp'nin ve de chp'nin, abdullah gül adaylığında oyalanmasının yararları olmadığı gecikmeden anlaşıldı. abdullah gül adının ortalıkta sözkonusu olması akp'yi huzursuz etmiştir; bu yadsınamaz ama, sp değilse de, chp de kendi seçmenlerinde, kılıçdaroğlu yönetimine tepkileri orta yerde yaşanmıştır.
abdullah gül adının, pekçok yönden olmazlığını düşünemeyen siyasilerin olması onları bağlayıcıdır. sp için, zamanında, sp'den kopanların önderlerinden olan abdullah gül'ün yeniden yuvaya dönmesi sp için artı; akp için eksi olmasıyla akp karşıtlarında tepki yaratması seçim sonrası dönemde, türkiye'de siyasette ayrıntılı değerlendirilecektir. abdullah gül somutundan yola çıkarak bugünden söylenecekler de vardır. en önemlilerinden birini, eski dost olarak binali yıldırım açıkta söylemiştir: kimseye yaranamazsın! abdullah gül sp'yle barışırken kurucusu olduğu akp'den kopmuştur ve chp seçmeninde olumlu yansımaya neden olmamıştır. bir siyasi için kötü bir sondur abdullah gül'ün durumu.
abdullah gül, seçime katılmadan yitirmiştir. ne yapması gerekirdi, neden yenildi konusunda dışarıdan akıl vermek yanlıştır. yine de, bir siyasetin içinden gelip de, o siyasetle karşıtlaşmasını o parti içinde değil de, parti dışından parti karşıtlarıyla yapmaya kalkmanın getirisi olmadığı ve götürüsünün ağırlığı nice yaşanmış durumdur. abdullah gül akp'yi kendi partisi yapmayı parti dışından sürdürürüm yanlışında yenilmiştir. türkiye'de siyaset için şunu açığa çıkarmıştır: kendi için zararlı olurken, akp içinde egemen yönetimi korkutucu olması akp'nin kendi içinde uyumlu ve korkusuz olmadığı yaşanmıştır.
bülent arınç'ın durumu da gül'e benzese de; biraz değişiktir. arınç akp'den kopmamıştır ve kendince, bugün de akp'lidir. ayrıca, akp'de, özellikle gezi günlerinden bu yana yönetimi uyarıcı direnişleri açıkta da yaşanmıştır. arınç da, gül gibi eleştirilerini parti içinde yönetimi sorgulayıcı siyasi eyleme dönüştürme gücünü bulamadığından yeniktir.
davutoğlu da, bugün için yeniktir. akp'yi zarara uğratmasından öteye dış siyasette abd ile birliktelikte sorgusuz oluşu ya da akp yönetiminden ayrı düşmesini siyasi olarak yenilgi olarak kabullenmemekte direnmektedir. bugünden sonra türkiye'de akp'nin abd ile birlikte olması yaşansa da, davutoğlu'nun o siyasette yeri olmaz. davutoğlu yenik olarak kıyıya çekilirken, yarın ortaya çıkmak kararını sezinletmektedir. akp'ye zarar verenden çok, yarınki akp'nin tıkanma ve tükeniş yolunda, akp'ye sahiplenmek adına, kıyıya çekilmiş olmayı seçmiştir. davutoğlu'nun yarın birgün, akp'de yeri olurmuyu akpliler bilir ama, siyasette çekilme, yokolmanın ilk adımıdır.
seçim yolunda değilse de, seçim sonrasında, akp'de çatlamaların yaşanacağını bugünden öngörebiliriz. seçimi yitirseler, akp'deki çatlaklıkların açıkta olacağını söylemek bugünden anlamsızdır çünkü o sonuç olağandır. bugünden, akp'nin seçimlerden kazançlı çıkacağı durumda da, çatlakların açığa çıkmasının izlerini gördük demek önemlidir.
akp'nin içine kapanıklığı ve akp'ye egemen yetkililerin daralması, akp'yi seçim kazanmadan öteye güçlü kılmayacaktır. akp'nin korkması ve korkutmacası budur. akp'ye karşı kısa dönemli, öfkeli nefret siyasetlerinden güç alan yapay kurgularla karşı durmak yanılsamadır. akp'ye karşı kalıcı ve güçlü siyaset gereklidir. olmayan budur; olması gereken de bu olmalıdır.
26 nisan 2018, college station, texas.
