yine de, iki uçta olanlara katılmak büyük yanlıştır: birisi, ülkeyi terkediyorum; türkiye benim ülkem değil tepkisidir. kaçış insanlara özgüdür; anlaşılır. şunu da iyi biliyoruz: kaçışla birlikte düşlerini yaşayamazsın; daha da yıkılırsın. bu kara düşüncelere kapılanların yok düzeyde olması 1 kasım sonrasının ilk umududur. bir de teslim olanlar var. bana mı kaldı sizlerin yanında olmak yanlışı. karşıtının gücünü anlamak, güçlü olmanın ön koşuludur. güç de sürekli değildir. bugün yüzde 49 olarak gerçeklenmiş güç de yozlaşacaktır.
japonya'da "ldp(liberal democrat party)" kırk yılı aşkın kesintisiz iktidarını korudu. 1990'larla yozlaşan güç, o gün bugündür gücünü yenileyemiyor. çok açıktır ki, "ldp" yerine gelenler de sürekli olamıyor ve yeniden "ldp"ye dönülüyor. türkiye'de, 7 ocak 1946'da kurulan demokrat parti, güç yozlaşması yaşamaktan kurtulamadı. sürekli ve yeniden yeniden demokrat parti'ye dönüş özleniyor. 1950 sonrası demokrat parti bitmiştir ve sonrasında gelenler de yozlaşmaktan uzak kalamadılar; içeriden dışarıdan dağıldılar, dağıtıldılar.
türkiye'de bir türlü anlatılamayan ya da anlamaktan uzak kalınan da, akp'nin demokrat parti olmadığıdır. akp'nin, demokrat parti'nin, 1950'de özgürleştirdiği toplumsallıkların sonucu ve uzantısı olduğu açıktır ama, akp, demokrat parti değildir. akp dışından da, akp içinden demokrat parti çıkmadı, çıkmıyor. bu durumda istenen demokrat parti değildir. akp'den, akp öncesinden çok, akp sonrası partisi olmalıdır.
demokrasiyi yoksayan nitelemeler ya da küçültmelerle demokraside olmamaktan tepki duymak abartılı oluyor. önce yaşananı, seçimle katıldığımız düzeni önemsemek gerekiyor; seçimden seçime değil. daha da önemlisi benim gibilerin temizliğini aşmak gerekir. japonya'da ldp uzun süreli iktidardan düştüğünden bu yana "temiz" parti kuruluyor; yürümüyor; batıyor. yaşamlarının her ilişkisi temiz olmuş insanların siyasetten uzak durmaları anlaşılabilir ama, siyasette "birliktelikler kurmak" ilk adımsa, süreklilik de ardından gelenidir. demokrasilerde nicelik belirleyici oluyor.
siyaset iktidar olmak içindir. iktidar olanı kirli ve yalnız kendini temiz saymak siyaset değildir. temiz kalmak, temiz olmak insanın doğalıdır. iktidarla güç yozlaşması siyasetin zorunlu değil ama, ençok yaşanan sonucudur. iktidar yolunda temiz, iktidarda kirlenmek yozlaşma dediğimizdir.
gün, karşıtlarını kirli göstermekten önce, kendinin temiz olduğunu gösteremediğinin nedenlerini bulmaktır.
boşuna demediler ilk günden: yeni bir sayfa açıyoruz. akp yozlaşmıştı; güç budalası olmuştu. yeniden arınıp geldik gösterisinden güçlü çıktılar. ne güne değin temizliklerini koruyabilirler ya da hiç arınmadılar ki, anlatılması gereken zorlu bir uğraşı gerektiriyor. kısacası, ne karalar bağlanacak gündür ne de kaçış ve teslimiyet günüdür. gün, siyaseti yenilemek ve yeniden uğraş günüdür.
3 kasım 2015, college station, texas.
