fidel castro bugünün devrimcisi değildi. dünde kalan devrimin önderiydi. geleceğin devrimlerinde castro'dan esinlenecekler olacaktır. castro'nun, 1 ocak 1959'daki zaferinin yinelenmesi castro'yla sonlanmıştı.
örneği olmayan, örneklenemeyecek bir ayaklanmanın iktidar oluşunun zorlu uğraşından geriye düşmemek için zoryönetime başvurmaktan da uzak kalmadı castro. abd'nin kıyılarında, abd'nin arka bahçesi saydığı latin amerika'da halka önderlik etmek isteyenlerin esin kaynağıydı; direnmenin simgesiydi. avrupa'da izlenen, saygıyla sevgiyle sözedilen castro'nun, latin amerika'daki saygınlığı, sevecenliği bir ve benzer değildi. castro, latin amerika için ne denli sıcak, sevecen idiyse; avrupa'da o denli yapay ve etkisizdi. asya'da, afrika'da etkisiz kalması castro'nun eksikliğ değil koşulların elverişsizliğiyle değişikliğindendi.
yerinde ve gününde zafere ulaşmış castro'nun eylemciliği latin amerka'da koşullar casro'nun özledği yönde gelişmese de kaynaklık etmekten eksilmeyecektir.
tarih yeniden yaşanmaz. castro yaşanmış tarihtir.
26 kasım 2016, new york, new york.
